moonlight

feestweekje	24th Feb, 2008 @ 14:48

Jeejtje, de week is al weer voorbij. Wat een vreemde week is dit geweest, maar wel ontzettend leuk. Maandag was ik vrij, waardoor ik alleen dinsdag maar hoefde te werken. Dinsdagavond ben ik met 4 meiden en 2 vriendjes daarvan naar Doornroosje geweest. Yeasayer trad daar op. Ik ken de de band niet voor dat Amel (vriendin uit de flat) er mee kwam. De muziek klonk goed, dus maar lekker mee. Het was echt een top avond. De eerste band, was slecht maar wel grappig en Yeasayer was echt heel erg goed. Na het concert nog even met de basist staan praten, leuke man, maar wel jammer dat ze uit Amerika komen en dus niet vaak in Nederland zullen optreden.

Woensdag was het een drukke middag met dingentjes (muziekles en zwemles) voor Juanito. Donderdag ben ik gaan zwemmen. Daar kwam ik iemand tegen die ik 4 jaar geleden regelmatig tegen kwam in het zwembad. Daar weer gezellig mee staan praten. Na het zwemmen ging ik bij Josse op bezoek. Ik kwam hem een paar weken geleden bij het afzwemmen van Juanito tegen. Leek mij een leuke jongen en zo brutaal als ik was, had ik een briefje met mijn telefoonnummer in zijn zwemtas gedaan. Toen hij dat vond, zag hij een link tussen mijn naam en Juanito die toen bij mij op schoot zat. Hij ging toen op hyves kijken en kwam er achter dat wij 2 jaar geleden al contact hadden gehad, maar elkaar nog nooit echt ontmoet hadden. Donderdag hebben we gewoon gezellig thee bij hem thuis gedronken. Donderdagavond na theatersport, zoals altijd, nog even naar de kroeg gegaan om een bierje te drinken. Daar zag ik een van onze leden praten met iemand die mij erg bekent voorkwam, alleen klopte er iets niet. Toen ik beter keek zag ik dat het toch Stef was, alleen had hij nu kort haar en ik kende hem niet anders dan met lang haar. Stef ken ik van mijn MBO opleiding en is iemand die ik af en toe in eens weer tegen kom. Heb hem altijd erg graag gemogen, alleen kreeg ik nooit echt hoogte van hem. In die tijd blowde hij ook wel veel en was daardoor een beetje vaag. Het gesprek donderdag was echt tof en had zijn emailadres gekregen, zodat ik info over de theatersportwedstrijd kan op sturen. Vrijdag kreeg ik gelijk een mailtje terug, hij vertelde dat hij altijd een zwak voor mij had gehad. Ik was erg vereerd en begreep ook waarom ik nooit echt hoogte van hem kon krijgen. Ik had namelijk in die tijd geen oog voor hem, iig niet voor meer dan vriendschap.

Vrijdag ben ik met Steve naar de Ardennen gegaan om daar samen naar het exclusieve optreden van Marike Jager te gaan. Wat was dat tof zeg. Het was de presentatie van haar nieuw album. Het was in een huisje, compleet verzorgt met diner, overnachting (met beddengoed e.d.) en ontbijt. Er was plek voor 30 mensen, die echt heel gevarieerd waren. Het was echt heel gezellig, iedereen had contact met iedereen en er ontstonden geen groepjes apart. Het optreden was echt heel gaaf en daarna kwam de band gewoon bij ons om te kletsen en lol te maken. Gister bij het ontbijt, ging iemand spontaan piano spelen en een ander mondharmonica. We hadden dus live muziek bij het eten. Het was onwijs mooi weer, dus Steve, Robert (die bij ons in het huisje sliep) en ik zijn nog wat gaan wandelen, tot we een heerlijk plekje vonden en daar bleven zitten. Terug naar het huisje kwamen we een hagedis tegen en verder op nog een plas met heel veel kikkers en zelfs al kikkerdril. Echt bizar om dat in februari tegen te komen.

Gister thuis, nog even samen met Steve en Juanito frietjes gegeten en Tarzan gekeken. Daarna Steve naar huis gebracht en ik door naar een feest op mijn werk. Mijn baas en de 2 afdelingsleiders zijn dit jaar 50 geworden, dus dat moest gevierd worden. Er was een dj in gehuurd en die draaide erg goed. Dus samen met wat collega's lekker veel gedanst, tot ik niet meer kon. Vandaag een beetje een rustig dagje. Wat mailtjes beantwoorden en opruimen. Had eigenlijk nog even naar buiten willen gaan, maar denk dat ik zo maar een wandelingetje in de buurt ga doen. Heb niet zo veel zin om echt weg te gaan.

Het was dus een behoorlijke feest week, woensdag en vrijdagochtend flink brak geweest, maar het was echt geweldig. Het heeft me echt goed gegaan, me even niet druk maken om werk, studie en andere verplichtingen, maar gewoon even lekker genieten van leuke dingen.

Het is me wel op gevallen dat ik de afgelopen 3-4 weken ineens allemaal mensen tegen kom uit het verleden. Casper van dansles (10 tot 12 jaar geleden), Josse van internet (2 jaar geleden), de man uit het zwembad (4 jaar geleden), Stef van het MBO (6 tot 11 jaar geleden) en gister (toen ik er niet was) zocht Maarten een goede vriend van mij (3-10 geleden) in eens weer contact met me via msn. Eerst vond ik het gewoon leuk, maar nu vraag ik me af wat dit moet betekenen. Krijg een beetje het gevoel dat er dingen uit het verleden niet af zijn en dat ik nu de kans krijg om het af te maken, of dingen uit te zoeken wat ik toen niet zag en nu wel open voor sta. Nou ja, wat het ook mag zijn, ik vind het iig wel heel erg leuk en ga ook lekker genieten van het ophalen van herinneringen.

Current Location: thuis

Current Mood:

relaxed

Current Music: Radiohead - Nice dream

Jippy, geen tentamens meer	18th Feb, 2008 @ 22:09

Jaaa, ik heb mijn laatste tentamen in 1 keer gehaald :-D
Het is nu alleen mijn scriptie nog en dan ben ik klaar met mijn studie. Dan kan ik mijn papiertje op gaan halen en afwachten hoe veel uur mijn baas volgend jaar voor mij in petto heeft. Dat wordt nog wel even spannend, want er zijn 4 biologie docenten die graag hier willen blijven werken. Hopelijk zijn er genoeg uren zodat iedereen kan blijven, of haakt er toch nog iemand af. Maar eerst dat papiertjes, anders heb ik geen recht van spreken.

Maar dat gaat me lukken en dit schooljaar nog!

Current Mood:

optimistic

Current Music: Sinead O'conner - Jarusalem

laatste tentamen?	12th Feb, 2008 @ 08:38

Het einde van mijn studie lijkt nu wel heel dicht bij te gaan komen. Ik heb volgens mij nog nooit zo gestructureerd geleerd als de afgelopen weken. Maar dat was ook hard nodig. Een vak op mijn opleiding bestaat uit het oefenen van biologie vwo examens en een tentamen waar ook een echt examen gemaakt moet worden. Gisteravond was dat examen. Van 6 tot 9 heb ik mijn best gedaan om alle vragen zo goed mogelijk in te vullen en nu is het afwachten geblazen. gelukkig is deze docent wel vrij snel met het nakijken van tentamens, dus ik verwacht deze week te horen of ik het gehaald heb of dat ik het 11 april over moet doen. Ik verwacht eigenlijk dat ik het wel haal. De opdrachten die ik van te voren heb moeten maken heb ik met een ruim voldoende behaald. Wanneer ik voor mijn examen een 5 tot 5,4 haal, dan telt die ruim voldoende als compensatie en dan heb ik het gehaald. Ik denk wel dat ik een voldoende heb, dus het komt vast goed. Maar niet te vroeg juichen, eest maar even wachten tot het definitief is.

Merk wel dat het leren en de stress er wel even in gehakt is, ben nu best moe en ga nu ook deze week nog niet aan mijn scriptie beginnen. Eerst in huis maar het een en ander opruimen en schoonmaken. Kan ik ook gelijk mijn hoofd weer opruimen.

Heb ook wel leuke dingen om naar uit te kijken. Volgende week dinsdag misschien met wat mensen uit de flat naar Doornroosje en de 22ste ga ik met Steve naar de Ardennen voor een concert-arrangement van Marike Jager. Ik heb daar echt onwijs veel zin in. Het is voor mij echt een weekendje weg. Vijrdag middag vertrekken we daar heen. Daar krijgen we een 4-gangen diner, een optreden voor 30 mensen, overnachting en een ontbijt. Hopelijk is er tijd genoeg om nog lekker ergens te gaan wandelen. Ik ben ook heel erg blij dat Steve mee gaat. We kunnen het gewoon erg goed samen vinden, maar ook kunnen we allebei onze eigen weg gaan. Van de week nog even afspreken met welke auto we gaan en hoelaat we vertrekken.

Ik ga even een lekker kopje koffie zetten en die heerlijk in bad op drinken. Vandaag hoef ik geen les te geven, omdat mijn lessen vervallen ivm rapportvergaderingen. En om heel eerlijk te zijn, ik vind het helemaal niet erg. Kan nu vanochtend lekker relaxen en vanmiddag horen wat de andere docenten over deze leerlingen te vertellen hebben.

Maar nu even niks :-D

Current Mood:

lazy

knuffel	29th Jan, 2008 @ 22:41

er zijn van die momenten dat ik graag een knuffel zou willen krijgen. gewoon even vast gehouden worden met de bevestiging dat alles goed is. dit is zo'n moment en niet omdat ik me nou erg rot voel of zo, maar wel een beetje alleen. ok, ik kan ook weer neit zeggen dat ik al vrijgezel echt heel veel te kort komt, want ik heb gelukkig 2 goede vrienden waar ik regelmatig een knuffel van kan krijgen, maar toch ze zijn er niet altijd.

misschien komt het ook wel omdat ik graag naar een concert van Marike Jager wil. het is in de Ardennen met diner, overnachting en ontbijt. ik ga ook wel, maar iedereen die ik tot nu toe heb gevraag heeft 'nee' gezegd, het is te duur en ze vinden haar net niet goed genoeg om het daar aan uit te willen geven. natuurlijk ga ik, ook al moet ik alleen, maar het zou gewoon leuk zijn om samen met iemand daar heen te gaan. op het moment heb ik ook 2 kaartjes, nog niet betaalt, maar wel gereserveerd. vraag me nu een beetje af of ik wel die 2 kaartjes moet betalen, of gewoon ruimte moet gaan maken voor iemand die op de wachtlijst staat. ik weet het nu gewoon even niet. hoop gewoon toch nog snel iemand te vinden die mee wil.

het is ook wel een erg stressige week geweest. het lesgeven ging niet van harte en toen bleek de deadline voor het inleveren van opdrachten ook nog eens 5 dagen eerder te zijn. die stress heeft mij ook gelijk weer een terug slag bezorgd. ja, ik heb mijn deadline ruimschoots gehaal, maar ik betaal er nu ook wel weer voor, vooral met vermoeidheid en lusteloosheid. gelukkig heb ik deze week geen les meer en heb ik volgende week vakantie. na de vakantie vallen al mijn lessen uit van wege rapportvergaderingen en ik moet eerlijk zeggen dat ik blij toe ben. en nu ik zo blij ben dat ik even geen les hoef te geven komt de twijfel of lesgeven wel iets voor mij is, weer omhoog. maar als ik eerlijk ben, weet ik dat het het eigenlijk heel erg leuk vind, graag die leerlingen verder wil helpen in hun leven, maar de klassen zijn op het moment zo ontzettend moeilijk. niet alleen bij mij, ook bij ervaren docenten, maar daar koop ik niks voor. ik voel me er rot bij, ik wil geen dictator zijn, maar zo sta ik nu wel les te geven.

laat ik maar nu gewoon vakantie nemen en weer tot rust komen en over een paar dagen wel weer verder zien

Current Mood:

blah

Other entries

bla, dan dacht ik lekker vol energie weer van start te gaan, maar wellicht heb ik dat iets te energiek op gepakt. Heb het hele weekend al een keelontsteking en ben ik niet vooruit te branden. Gelukkig was er schaatsen op tv, dus had sowieso op de bank gezeten, ook als ik niet ziekjes was. Maar fanatiek er tegen aan is toch nog wel iets anders dan lief zijn voor mezelf. Gelukkig heeft Noud me vandaag wel geholpen met het maken van een strakke planning, waarin ik tijd over houd, dus dat is wel fijn.
Nu ook zorgen dat ik me aan die planning houd en genoeg rust kan pakken.

Om maar gelijk te beginnen, ga ik nu maar eens op tijd naar bed en me niet drukker maken dan nodig is
13th Jan, 2008 @ 21:51

(2 comments | Leave a comment)

» sapje
2 perssinasappels 1 grapefruit 1/2 granaatappel dit even in de blender en je hebt een heerlijk fris sapje :-) 10th Jan, 2008 @ 11:46 (Leave a comment)

Hehe, daar ben ik weer :-).
Het heeft even geduurd maar het gaat weer goed met me. Het was wel even goed geweest om een tijdje ziek thuis te zitten en even weinig verplichtingen te hebben. Er zijn inmiddels al wel 2 maanden voorbij gegaan, maar het is fijn om te merken dat er in 2 maanden tijd voor veel vooruitgang geboekt kan worden. Vooral het begin was zwaar. Ik was veel moe en voelde me schuldig omdat ik het allemaal niet meer trok. Had ook sterk het gevoel dat ik gefaald had in alles wat ik deed en dat is geen tof gevoel. Op een gegeven moment had ik een behoorlijke muur om mijn emoties gebouwd en dat viel Julliëtte (mijn psychologe) ook erg op. Bij gespreken zag ze maar weinig emoties en dat is eigenlijk niks voor mij. Ik heb heel erg veel aan Juliëtte gehad. Ze komt op mij over als een oude wijze vrouw. Ze heeft iets magisch over zich heen, maar tegelijk is ze ook heel nuchter en practisch, echt een goede vrouw.
Toen in de nacht na mijn verjaardag Simba dood gereden werd, heb ik 1 dag bijna alleen maar gehuild. Was er heel erg verdrietig om, maar Juliëtte liet me zien wat Simba me gegeven had door zijn dood, namelijk dat de muur om mijn emoties gegeslagen is. Na het verdriet op Simba kwam ik in een griep terecht, voor mijn gevoel een logische reactie op het verdriet. Na die griep voelde ik me haast herboren, ik voelde me weer met 2 benen op de grond staan, voelde me weer goed en had energie om dingen te gaan ondernemen.
Daarna had ik nog 2 weken kerstvakantie en die hebben er voor gezorgd dat ik weer reservers kon opbouwen en me weer klaar kon gaan maken om weer aan het werk te gaan.

Gister ben ik weer begonnen met lesgeven. Bouw het wel rustig aan op, deze week 2 klassen en over 2 weken de andere 2 klassen. De klas van gister was ook gelijk mijn leukste klas en dat was goed te merken, het was een leuke les en was echt weer heel blij dat ik met ze kon werken. De klas van vandaag was wel heel pittig, maar dat wist ik van te voren. Ik heb ook gelijk goed duidelijk moeten maken dat ik weer terug ben en niet met me laat sollen. Binnen 5 minuten had ik al een leerling op de gang aan het werk gezet en na 30 minuten heb ik een leerling naar de afdelingsleider gestuurd. Blij was ik er niet mee, maar het was wel even goed om te laten merken dat ik niet over me heen laat lopen. Dus al met al eigenlijk wel weer een goed begin :-)

De afgelopen maanden ben ik me ook bewust geworden van veel lieve mensen om mij heen. Op mijn werk werd ik elke keer dat ik even kwam warm onthaald. Iedereen gaf me groot gelijk dat is een tijdje thuis bleef en gaven duidelijk aan dat ze blij waren om mij weer even te zien. Ook de afgelopen 2 dagen waren warm. Veel collega's lieten weten dat ze het fijn vonden dat ik weer terug was. Dat maakt mijn motivatie om mijn studie af te ronden echt wel weer groot.

Noud is de afgelopen maanden ook een grote steun voor me geweest. Een relatie heeft dan wel niet mogen werken tussen ons, maar liefde is er zeker wel. Hij kwam bijna elke week wel even eten en bleef daarna om te praten of gewoon om een film te kijken. Af en toe nam hij mij 's avonds mee naar buiten voor een wandeling, om mij in de buiten lucht te krijgen. Noud heeft bij mij ook wel een grote verandering te weeg gebracht. Hij kan namelijk soms nogal tactloos zijn en voor ik hem kende zou dat me behoorlijk geraakt kunnen hebben. Maar bij hem weet ik dat hij het goed bedoelt en kan ik het van hem hebben. En als het me dan toch pijn doet, kan ik het even van me afzetten en het later gewoon tegen hem zeggen, zonder verwijten. Dat geeft me een goed gevoel. Maar ook zie ik dat hij gegroeid is in zijn omgang met mij, eerst wist hij zich helemaal geen raad met mij en zei toen bijvoorbeeld dat het na een nachtje slapen wel weer goed zou zijn. Maar nu gaat hij het gesprek wel echt aan. Als we elkaar even niet gezien hebben, belt hij ook spontaan op om te vragen hoe het met me is en gister stuurde hij een sms om mij succes te wensen.
Het is ook wel tof dat ik veel leuke dingen met hem kan doen, zo zijn wel al eens met Juanito erbij naar het Land van Ooit geweest, de dierentuin, vorige week naar de Winter Efteling. Hebben we met z'n 3tjes sinterklaas gevierd. Zijn we samen naar de bios geweest, ergens wezen eten en gaan we binnenkort naar een voorstelling van mijn broer en schoonzus.
hmm, het is dat we niet verliefd op elkaar zijn, want anders zou het haast zijn alsof we wel een stel zijn. Tja, acht het is prima zo, een goede vriend is veel waard en dat heet Noud me duidelijk laten merken.

Oh wat kan er veel gebeuren in 2 maanden tijd. Begin november heeft Juanito voor het eerst in bijna 7 jaar zijn vader gezien. Dat was wel flink spannend van te voren, maar het ging uit eindelijk heel erg stroef. Juanito vond het natuurlijk spannend en was wat stil en verlegen. Ik heb mijn ex niks te vertellen, als het aan mij lag had ik hem ook nooit meer gezien. En mijn ex wist zich ook geen raad met zijn zoon van 8 jaar en probeerde steeds met mij een gesprek aan te knopen over mijn leven. Vooral omdat ik toen net thuis zat, heb ik bewust elk gesprek over mijzelf afgekapt. Dat zorgde er natuurlijk wel extra voor dat het stroef liep, maar het ging tenslotten om Juanito en zijn vader en niet om mij. Na 1,5 uur zijn we weer onze eigen ding gaan doen. Juanito gaf ook aan dat hij moest wennen, maar ook dat hij zijn vader wel vaker wil zien. We zullen wel merken wanneer hij weer zover is.

Maar wat ben ik blij dat ik weer het gevoel heb dat ik leef en dat ik weer energie heb om aan het werk te gaan en vooral dat ik daar ook plezier in heb. Zo'n mindere periode is natuurlijk nooit leuk, maar om weer goed uit zo'n periode te komen is toch ook wel weer een overwinning op mijzelf en ik kan nu ook weer echt genieten van veel kleine dingen :-)

En nu ga ik een leren, binnenkort moet ik biologie VWO examen doen en heb nog genoeg te blokken daarvoor.
8th Jan, 2008 @ 19:46

» overspannen

Handaag ben ik op aanraden van mijn afdelingsleider naar de huisarts gegaan. Daar werd mij een mooi 'spiegel' voor gehouden en heb ik me erbij neer gelegd dat ik overspannen (of er heel dicht tegenaan zit) ben. Gelijk heb ik op mijn werk aangegeven dat ik vandaag geen les kon geven, maar dat ik wel naar school zou komen om wat dingen af te ronden en nog eens met mijn afdelingsleider te praten. Hij heeft mij op gelegd dat ik de komende 2 weken geen les meer ga geven, zodat ik wat rust kan pakken. In die tussen tijd kom ik wel af en toe naar school voor leerling besprekingen en om het contact met mijn collega's warm te houden. Ik merkte vandaag ook weer hoe lief mijn collega's zijn en hoeveel begrip ik krijg om het feit dat ik nu mijn grens aan geef. Het is dan ook geen straf om op school te zijn, maar les geven lukt mij nu echt niet. Ik moet er nu eerst voor mijzelf zijn en daarna kan ik er weer voor de leerlingen zijn.
Vanavond ga ik ook mijn voorzittersschap van D&D opgeven. Dit doet wel pijn, maar ik kan die verantwoordelijkheid nu niet aan.

Ik ga me ff omkleden en even naar de ooipolder of het bos fietsen, even een frisse neus halen en de wind voor mijn hoofd laten gaan.

6th Nov, 2007 @ 14:39

(6 comments | Leave a comment)

» bla

Oh wat was ik aan vakantie toe en deze keer was 1 week ook echt te weinig. Ik heb best wel wat leuke dingen gedaan, maar ik ben niet goed genoeg tot rust gekomen. De eerste helft van de vakantie was wel ok. Rustig aan gedaan, lekker met Julia wezen lunchen en een dagje naar de sauna geweest. Maar na de sauna kwam alle vermoeidheid naar boven en voelde ik me weer behoorlijk ellendig en kan van vermoeidheid ook niet slapen. Juanito besloot ook nog eens dat hij zijn vader wilde speken en een afspraak voor een ontmoeiting wilde maken. Dus woensdag gebeld en ja hoor, dat was weer als van ouds: een lang gesprek met veel wantrouwen van zijn kant, hiij had duidelijk gedronken. Maar ondanks dat hebben we 10 november een afspraak staan, ik heb er geen zin in. Wat mij betreft zie ik hem nooit meer, maar dat kan ik niet maken naar Juanito.
De druk van weer moeten werken kwam ook weer omhoog, waardoor mijn humeur weer omlaag ging. Donderdag en vrijdag was ik bij mijn ouders. Daar wel een goed gesprek met m'n moeder gehad, maar zij is op het moment ook erg met zich zelf bezig. Het werd eigenlijk ook wel eens tijd dat ze wat voor zich zelf ging doen, maar ik merkte wel dat er over mijn gevoel heen gelopen werd. Toen ik het met m'n vader over mijn gevoel had, kreeg ik nog minder respons. Omdat mama aan zich zelf werkt is hij bang dat zij gaat veranderen en is daardoor nu ook depri. Lekker zo'n familie in een dip :(. Gelukkig was mijn broer er ook en heb ik met hem wel lekker kunnen praten en had echt een goed broer-zus gevoel.
Omdat ik het weekend weg ging met Dubbel & Dwars bleef Juanito bij mijn ouders achter, waardoor ik de vrijdagavond voor mijzelf had en lekker schaatsen heb gekeken (en proefwerken nagekeken). Zaterdag moesten we om 10.00 in Anhem zijn voor het weekendje theatersport. Het was goed georganiseerd door een paar van onze leden. Overdag hadden we een workshop 'fouten maken mag' en deze eindigde in een voorstelling in 'De Harolds' stijl.
Daarna was ik echt helemaal op en was blij dat we in de kamers konden en daar heb ik lekker een tijdje op bed gelegen en even geslapen. Na het eten gingen we triviant spelen, maar dan alternatieve versie: we hadden een baby foto, iets wat van betekenins voor ons is, een stelling en een meerkeuze vraag over ons zelf in moeten leveren. Dit zorgde voor een aantal hilarische momenten en het was erg leuk om te doen.
Later in de bar heb ik lang met Michiel over mijn gevoel en druk van 'moeten' zitten praten, het was wel even goed al moest ik we leven huilen. Bijna iedereen wilde nog even uit, maar het leek mij beter om te gaan slapen en heb ook echt heerlijk geslapen.
Gister een goede dag gehad. 's ochtend gezamenlijk afgesloten met het verzinnen van spellen met atributen en een kopje koffie in het Sonsbeekpark. Even naar Zwolle open en neer om Juanito op te halen, te eten en nog ff te badmintonnen. Weer heerlijk geslapen, maar voor mijn gevoel veel te kort. Vandaag toch met enige frisse tegenzin naar mijn werk. De eerste klas ging best goed, ze hebben braaf een dvd over 'zien' gekeken en de sfeer was goed. Maar de klas erna, werd een ramp. Het was de klas waar ik het emailtje over had gekregen. Ik had me voor genomen om het gespek samen met de de mentor erbij te doen, maar dat was niet reëel omdat ze op maandag vrij is. De klas kwam al op zo'n manier binnen dat ik het gesprek niet kon uitstellen en het toch geprobeerd heb. Het leek goed te gaan, maar er weren er een paar die er de hele tijd door heen bleven roepen en een aantal die met andere dingen druk waren. Ik besloot toen maar te stoppen en heb ze een blaadje gegeven waar ze hun mening op kwijt konden. Vervolgens wilde ik ze hun cijfer van het proefwerk terug geven, maar ik kreeg de klas niet meer stil. Ik had geen zin meer in wachten en besloot even een kopje thee te gaan halen in de docentenkamer (naast mijn lokaal), maar daar stortte ik in tranen uit. een collega haalde meteen een afdelingleider die naar de klas ging, waardoor ik tot rust kon komen en even met wat collega's kon praten. Het is goed te merken dat iedereen weer voor me klaar staat en dat het niet wordt gezien als een zwakte, maar dat ik juist gehandeld heb. Met de afdelingsleider heb ik daarna afspraken gemaakt. 4 leerlingen mogen de komende tijd niet meer bij mij in de les, omdat ze zo de orde verstoren dat ik mijn lessen niet goed kan draaien. Deze leerlingen moeten nu hun plaats in mijn les terug gaan verdienen. Ik vind het wel heel wat, maar ik moet ook eerlijk zeggen dat ik het niet erg vind dat ze er de volgende keer niet zijn. Nu kan ik met de rest van de klas weer een positieve sfeer gaan creëren.
Nu ga ik nog even de mentor bellen en daarna even hardlopen om mijn hoofd leeg te krijgen en goed te slapen. Morgen moet ik er weer tegen aan en ik wil nu ook even doorzetten.
29th Oct, 2007 @ 19:55

Het blijkt dus op m'n werk niet zo goed te gaan als ik dacht. Ik heb 4 klassen2 VMBO-LWOO. In 2 klassen gaat het voor mijn gevoel best redelijk en in 2 helemaal nog niet zo lekker. Maar vanavond kreeg ik een mailtje van de mentor van een klas waar het best redelijk gaat. Ze schreef dat de klas problemen heeft met de biologieles en vraag of ik even met de klas in gesprek kan gaan voor afspraken. Dit had ik even niet aan zien komen en komt ook echt als een klap aan.
Afgelopen jaar had ik veel moeite om een leuke omgang met deze klas te krijgen, ik was voor hun al de 'vierde' biologie docent. Ze begonnen met Rob, toen heb ik ze tijdelijk overgenomen tot Susan kwam. Door een roosterwijziging bij mij kreeg ik ze in februari weer. Dit viel bij de klas in het verkeerde keelgat en heb ik tot het einde van het schooljaar een strijd moeten leveren in die klas. Alle gesprekken die ik met ze aan ging liepen uit op niks, behalve dan een grote mond van leerlingen die hun mening kwijt wilde, maar niet bereid waren om naar mij te luisteren.

Nou is dit wel een hele lieve mentor en wil ze me best helpen met een gesprek met de klas. Dat zal dan na de vakantie worden, want deze week heb ik ze niet meer. Maar morgen heb ik wel de 2 moeilijkste klassen en ik zie er echt tegen op. Voor een deel is het ook wel dat ik aan vakantie toe ben, maar ook omdat ik Rob mis. Hij was mijn maatje en iemand die ik kon vertrouwen. Maar nu heb ik 2 nieuwe collega's, allebei goede mensen daar niet van, maar Susan staat zelf nu niet stevig op haar benen met lesgeven en Petra is ook net nieuwe hier op school. Ze is wel ervaren met lesgeven, maar ik kan me nog niet echt aan haar optrekken en dat is wel wat ik nodig heb.
Daarnaast komt mijn scriptie ook nog eens om de hoek kijken. Ik ben bang dat het toch een langdurig verhaal gaat worden. Ik zit er net niet lekker in en dan voel ik ook nog eens de druk van mijn werk dat ik het snel af moet hebben, omdat ik anders niet kan blijven komend schooljaar. Morgen misschien maar eens met mijn afdelingsleider gaan praten.

Gatver, misschien had ik ook maar niet zo laat mijn mail nog moeten bekijken, dan had ik nu tenminste lekker liggen slapen en was ik morgen redelijk uit gerust.
15th Oct, 2007 @ 23:52

» optimistisch

Lekker om weer met Patrick een gesprek te hebben is msn. Hij heeft me weer een inzich gegeven die ik nodig had. We hadden het even of de afgelopen weken met Noud. Het doet me natuurlijk best wel wat. Patrick gaf aan dat ik een sterk persoon naast mij moet hebben, waarop ik aangaf dat er maar weinig mannen sterk genoeg zijn. Met dat ik dat op schreef zag ik wat ik eigenlijk streef, iets wat Joost ook al eens liet weten: ik hoef niet blij te zijn om iemand naast mij te kunnen krijgen, maar iemand mag wel blij zijn om naast mij te mogen staan.
Of ook wel: ik moet gewoon lekker mijn eigen ding doen en het is juist een eer om mijn liefde te kunnen krijgen.

Ondanks dat ik namelijk weet dat ik me niet afhankelijk op hoef te stellen, doe ik dat onbewust toch wel. Maar ik merk ook dat ik nu wel sneller tot dit inzicht kan komen.

Met Noud is het allemaal redelijk snel gegaan en we hebben ook echt wel een hele leuke tijd gehad. Maar als ik reëel ben is hij niet de man die ik mijn leven lang naast me wil hebben als partner. Er zijn te veel dingen waarin we verschillend zijn, wat ook wel als uitdaging gezien kan worden, maar ik denk dat dit op de lange duur meer strijd en onrust zal gaan brengen.
Maar als goede vriend is hij mij wel heel dierbaar. We hebben veel lol samen en doen leuke dingen, maar ik kan ook goed met hem praten over dingen die me bezig houden en ik krijg dan ook dingen terug waar ik echt wat mee kan. De afgelopen weken heeft hij laten zien dat hij er is wanneer ik hem nodig heb en dat hij met liefde voor me klaar staat. Dit is heel waardevol en waarschijnlijk nog wel waardevoller dan een liefdesrelatie, waarvan je nooit zeker weet of dat goed blijft gaan.
Geluk zit em ook niet altijd in het hebben van een relatie, maar in de mensen die ik in mijn omgeving heb. En gelukkig heb ik lieve mensen om mij heen, al wil ik soms nog wel eens verzuipen in mijn eigen pessimisme en vergeten dat ik niet alleen sta.
15th Oct, 2007 @ 22:22

En toen waren er weer een paar weken voorbij gegaan. De twijfel van bijna een maand geleden was niet onterecht. Na dat ik wat afstand van Noud voelde ben ik er naar gaan vragen en toen kwam er idd uit dat hij het gevoel had dat ik meer verliefd op hem was dan hij op mij. Natuurlijk was het al midden in de nacht toen we dit gesprek begonnen, dus de dag erna was ik niet veel meer waard. Voor hij naar zijn werk ging werd wel duidelijk dat hij het niet uit wilde maken, dus we spraken gewoon weer af om leuke dingen te gaan doen. De week erna was ook weer lekker gezellig en hebben zeker leuke dingen gedaan: samen wandelen op de Duivelsberg, filmpje kijk, gezellig uit eten en naar de Sauna. Maar zondag 2 weken geleden had ik toch het gevoel dat het niet helemaal klopte. Omdat ik het mij inmiddels duidelijk was geworden dat Noud niet makkelijk een gesprek over zijn gevoelens begint, ben ik er weer over begonnen. Hij gaf aan dat het idde besproken moets worden en zei dat hij het gevoel had dat de liefdesrelatie niet van blijvende aard zou kunnen zijn. Het lag allemaal niet aan mij en ik moest me er ook niet onzeker door gaan voelen. Natuurlijk deed ik dat wel, vooral omdat ik al een paar afwijzingen achter de rug heb in het afgelopen 1,5 jaar.
Het was uit eindelijk wel een goed gesprek en ben ik ook wel met een redelijk goed gevoel weg gegaan.
De eerste paar dagen ging het eigenlijk heel goed met me, ik miste hem niet zo erg als ik verwacht had en had ook niet de drang om hem te willen bellen. Tot ik op de donderdag erna, na theatersport het even zwaar kreeg. Ik heb toen gevraagd of ik even langs mocht komen en dat was geen probleem. Het was fijn om bij hem te zijn en te praten over dingen die mij dwars zaten (over het aanvragen van ambulant begeleiding voor Juanito), ik heb gehuild en hij was er voor me. Fysiek voelde het goed en uit eindelijk hebben we gezoend en geknuffeld. Het voelde goed, maar ik wist dat ik er niks van kon verwachten. Ik kon het niet laten om hem uit te nodigen voor het eten voor afgelopen maandag en hij zei ook meteen ja.
Maandag kwam hij dus eten, het was gezellig zo met ons drietjes aan tafel. Tijdens het gesprek vertelde ik dat ik nog geen oppas had kunnen regelen voor dinsdag, voor het personeelsuitje van mijn werk. Hij stelde voor dat hij wel voor Juanito wilde koken en hem in bed wilde leggen. Aan de ene kant voelde het raar, maar ook goed. Hij had Juanito al eerder naar bed gebracht en dat ging goed en die 2 kunnen het ook goed vinden samen. Dus zo gebeurde het dat Noud afgelopen dinsdag voor Juanito zorgde en we 's avond weer belde over hoe alles gegaan was.
Gisteravond had Noud een feest met zijn huisgenoot. Ik vond het heel spannend om erheen te gaan. Hoe zou hij reageren in het bij zijn van zijn vrienden, mensen van de SKJ en zijn ex? Uit eindelijk viel het me heel erg mee en deed hij gewoon tegen me en zoch met ook gewoon op, kwam vaak naast me staan met dansen en we hadden veel oogcontact. Tegen het einde van het feest troffen we elkaar alleen in de keuken aan en toen was een knuffel niet meer tegen te houden. We vroegen ook tegelijk of we samen konden slapen en zo bleef ik dus weer bij hem slapen.

In omgang met elkaar is er eigenlijk weinig veranderd. We zien elkaar nog steeds minstens 2 keer in de week en zijn behoorlijk close, het enige verschil is dat we nu niet het kopje 'relatie' er aan vast hebben.

Hoe het allemaal gaat lopen weet ik niet. De enige verwachting die ik van hem vraag is eerlijkheid en verder zie ik wel hoe het loopt. Maandag komt hij weer eten en ik heb er zin in.

Verder gebeurd er nog een hoop op m'n werk, theatersport en met Juanito, maar dat verhaal komt een andere keer wel.

13th Oct, 2007 @ 21:23

Zo we zijn weer 2 weken verder. Het gaat nog steeds erg lekker tussen Noud en mij. Tot nu toe geen twijfels gehad en het was allemaal erg ontspannen en gezellig. Toch voel ik nu wel een twijfel en ik weet niet helemaal waar die vandaan komt. Vanavond was Noud hier, het was ook weer gezellig. Lekker samen op de bank kletsen, muziek luisteren, af een toe een knuffel en een zoen. Misschien mis ik een beetje de passie, de spanning van een prille relatie. Misschien komt het ook wel omdat ik vandaag een stap te snel ben gegaan: hem voorstellen om een keer naar mijn ouders te gaan. Dat was wel redelijk een omslag punt van de avond. Hij gaf idd aan dat het nog wat te snel was, maar ook zei hij dat hij nog wel wat vragen heeft, maar die hij op dat moment zelf nog niet precies wist. Ik snap wel dat hij nog met vragen zit en ik snap ook wel dat hij ze nog niet kan stellen, maar ik merk nu wel dat ik me wat onzeker voel. Laat ik het zo zeggen, de zekerheid dat dit gaat werken is op dit moment wel even een beetje weg, of nog beter gezegd de angst dat het misschien toch niet gaat werken komt nu naar boven.

Misschien hoort dit gewoon wel bij de fase waar we in zitten --> we weten dat we voor elkaar gaan, maar kennen elkaar eigenlijk nog helemaal niet zo goed.
Daarnaast hebben we niet alleen elkaar om aan te wennen, Juanito heeft het op het moment ook niet zo makkelijk. Afgelopen zaterdag was ook behoorlijk heftig. Overdag waren we bij de Posbank gaan wandelen en bij Noud gaan eten. Juanito zat toen behoorlijk de grenzen op te zoeken. Op een gegeven moment merkte ik dat ik veel te veel zat te letten op wat Juanito (niet goed) deed en dus ook overal op reageerde. Gelukkig kon ik er wel goed met Noud over praten en ook op zo'n manier dat ik er ook echt wat mee kon. 's avonds zou hij eigenlijk gewoon thuis blijven, maar later tijdens een telefoon gesprek raakte ik geëmotioneerd toen hij zei dat hij van mij hield. Hij besloot toen om bij mij thuis verder te praten en dat was goed. Hij was er echt voor me. Daarna zijn we redelijk op tijd gaan slapen en hebben het zondag lekker rustig aan gedaan: lekker op het balkon met een krantje/boekje en een kop koffie van de zon genieten. Meer hadden we niet nodig.
Tja, eigenlijk is het nu ook wel zoals ik het al heel lang wilde, gewoon lekker rustig. Geen zorgen over of het goed is, gewoon lekker samen kunnen zijn en toch onze eigen dingen kunnen doen. Weten dat we voor elkaar gaan en open kunnen zijn. Hij is lief, betrouwbaar en open, maar ook heel anders en moet ik nog wat wennen aan zijn humor, maar ik kan er wel om lachen. Hij kan goed met kinderen omgaan en denkt met me mee. Maar echt gek op katten is hij niet, al gaat hij er elke keer wel weer beter mee om.

Ach wat maak ik me toch eigenlijk druk, we zijn nog maar net 3 weken samen. Er is nog zo veel te ontdekken en te leren. Ik kan niet in de toekomst kijken, dus laat ik maar gewoon genieten van wat er nu is :)
18th Sep, 2007 @ 22:19

» blijf toch met je poten van andermans spullen

» sinds een dag of 8

Geheel onverwacht ben ik ineens vrijgezelaf. Vorige week zaterdag ging ik niets vermoedend naar het verjaardagsfeestje/housewarming van Jeroen. Het was erg gezellig met de mensen van de SKJ. Al snel werd duidelijk dat we (bijna) allemaal vrijgezel warenen begonnen we voor de grap versiertips te bespreken. Daarna zijn we gezellig gaan toepen. Daarbij raakte ik meer in contact met Noud en na het spel raakte we in gesprek over studie en werk. Dat klinkte aardig en het was erg gezellig. Hij had aan gegeven rond 1 uur naar huis te gaan en dat vond ik ook wel een mooie tijd en zo zijn we tegelijk naar huis gegaan. Hij woont bij mij in de buurt, dus dat kwam mooi uit. Bij zijn huis aan gekomen (dat was dichterbij) gaf hij aan dat het niet klopte dat ik hem thuis bracht, dus fietste hij nog even met mij mee.
Na - hetzij wat onzekere - 3 zoenen op de wang, ging hij weer naar huis. Eenmaal binnen had ik snel zijn nummer opgezocht en een sms gestuurd om hem te bedanken voor het thuis brengen. De volgende middag kreeg ik een sms of ik mee wilde wandelen in het bos. Juanito en ik waren toen op het middeleeuws festival in het centrum, dus toen kwam hij daar ook heen. We hadden een geweldig leuke middag en alles lief heel soepel en van zelf sprekend (ook naar Juanito toe). Toen we richting zijn huis liepen ging Juanito een eindje vor ons uit en toen was de eerste kus onvermijdelijk en vervolgens liepen we hand in hand. Bij hem voor nog een kus en daarna gingen Juanito en ik door naar huis.
Omdat Noud op maandag een week ging zeilen met vrienden, wisten we dat we elkaar niet zouden zien en ik had ook geen sms-contact verwacht. Maar toch kreeg ik bijna elke dag een lieve sms. Al snel hadden we voor zaterdag afgesproken en vrijdag werd duidelijk dat we naar het Land van Ooit zouden gaan.
Dat was dus gister. We zijn gezellig met z'n viertjes (vriendinnetje van Juanito was ook mee) daar heen gegaan en een heerlijke dag gehad. We hebben daar lekker rond gewandeld, theaterstukjes gezien en heel lang op een opblaas kussen gesprongen en koprollen gemaakt in de lucht. Noud ging de hele tijd zo natuurlijk met Juanito en Sterre om en zelfs met gordels in de auto om doen deed hij dat uitzich zelf voor ik er ook maar bij kon komen. Dit leverde voor ons beide ook wel flinke lach momenten op, want hij was er zich zelf niet eens bewust van, omdat het zo vanzelf ging.
Thuis aangekomen wilde Juanito bij Sterre blijven slapen en dat was prima. Hierdoor had ik ineens onverwacht een avondje vrij. Eerst hebben we thuis een poging gewaagd om film te kijken, maar die stond al snel uit omdat we veel te veel te vragen hadden. Na veel geklets en een heerlijke massage zijn we naar zijn huis gegaan. Daar verder gekletst met een wijntje erbij. Uit eindelijk toch nog redelijk op tijd gaan slapen, want hij moest er vandaag vroeg uit. Om 9 uur zou hij gaan wielrennen met een paar jongens. Ik heb me toen nog even lekker omgedraaid en ben om 10.45 naar huis gegaan. Het is heel gek om te beseffen dat dit al gewoon kan na 1 week. Het voelt niet als of we nog maar zo kort samen zijn. Natuurlijk valt er nog heel veel te ontdekken samen, maar het voelt goed, er is geen twijfel over of we elkaar wel leuk vinden en of we er wel gelijk in staan. Het vertrouwen is en het wordt ook benoemd. We vinden elkaar echt heel leuk en gaan ervoor.

Hij belde net nog even op om te vragen hoe mijn dag was en we hebben gelijk afgesproken dat hij woensdag na het werk hier heen komt. Ik heb er nu al zin in.

Fysiek ben in afgelopen week flink bezig geweest en het lijkt er ook op dat ik dat vol ga houden de komende tijd. Zo ga ik elke woensdagmiddag met Anne zwemmen en elke zondag lekker badmintonnen met een aantal theatersporters (die behoorlijk fanatiek zijn). Allebei heb ik afgelopen week lekker gedaan en tussen door ook nog even hard gelopen. Nu heb ik wel spierpijn, maar voel me lekker.

Nu maar heerlijk naar dromenland en weer een goede nachtrust pakken
2nd Sep, 2007 @ 22:30

(2 comments | Leave a comment)

Gatver, waarom kunnen sommige mensen niet met hun poten van andermans spullen afblijven??? Een paar dagen heb ik mijn fiets niet nodig gehad, hij stond op slot en vanochtend was de fiets weg. Ok, misschien stom van mij dat die niet in de stalling stond, maar toch is dat geen rede om zo maar een fiets mee te nemen. Maar ja, voor een goede fiets kan je natuurlijk wel weer veel geld vangen.
Nu ben ik heel erg blij dat ik hem had verzekerd voor en dat ik een reserve fiets heb, dus binnenkort heb ik wel weer een nieuwe en kan ik in die tussen tijd gewoon blijven fietsen. Maar leuk is het zeker niet :(
22nd Aug, 2007 @ 14:04

» einde vakantie

De vakantie begint nu echt op z'n eind te lopen. Juanito is maandag weer begonnen met school. Gister ben ik zelf weer naar mijn werk gegaan. Samen met mijn collega, Susan, het lokaal in orde gemaakt. Ik had een terrarium gekocht via marktplaats en dat heeft nu een mooi plaatsje gekregen. Nu nog 2 gekko's :-). De bak voor de flappentakken en wandelende takken is ook bijna klaar. En met wat plantjes in de vensterbanken lijkt het weer op een biologielokaal :-)
Morgen ga ik denk ik weer even, want Tom zou een deksel voor de takkenbak maken en die vandaag brengen. Als die goed is, kan ik maandag de flappentakken meenemen. En dan begint maandag het schooljaar echt weer. Heb er nog wel een dubbel gevoel bij, leuk om iedereen weer te zien en 'thuis' te komen, maar de vrijheid was ook nog wel lekker.

Ook de zomerkampen zijn voorbij. Afgelopen week is het kamp afgebroken en zondag heb ik met 7 andere mensen de vrachtwagen met spullen leeg gehaald en de kelder ingeruimt. Dat was best een klus, aangezien hier normaal 15 mensen voor nodig zijn. Maar het was natuurlijk een ontzettend mooie dag om lekker naar het waalstrandje te gaan of de bisonbaai. Al was het ook erg lekker in de zon werken en heb ik er ook wel een kleurtje van gekregen. Ik was alleen niet helemaal van plan om van 11.30 tot 18.30 mee te helpen, maar omdat we met zo weinig waren kon in het niet over mijn hart verkrijgen om eerder weg te gaan. Gelukkig was Juanito bij Annemarieke en kon hij daar blijven eten, dus ben ik door gegaan tot alles opgeruimd was.
Gelukkig hebben we 8 september nog een reunie van de zomerkampen. We gaan dan met de leiding gezellig na kletsen en foto's kijken en nog wel meer dingen die we nog niet mogen weten. Ik heb er zin in :-)

Vrijdag komt Daan weer eens naar Nijmegen. Wat en hoe weet ik nog niet, maar hij blijft iid slapen, dus het zal wel een filmpje kijken worden. Hopelijk komt hij al in de middag en wil hij koken voor ons. Dat zo helemaal ideaal zijn :-).

Verder eigenlijk niet zo veel te melden, behalve dan dat ik me vandaag weer even *%&(^%$ voelde en me toch weer zat af te vragen waarom de leuke mannen niet verliefd op mij worden. De twijfel of het komt omdat ik een kind heb kwam weer omhoog. Omdat ik in Steve nu een goede vriend zie en toch niet helemaal begreep wat hem er toe had gezet om in februari niet verder met mij te gaan, besloot ik hem te mailen. Ik kreeg echt een ontzettend lieve mail terug. Ik weet nu ook dat het niet aan mij of Juanito lag, maar omdat hij zelf de ruimte niet had om verliefd te worden. Hij schreef ook dat Juanito en ik wel erg goede vrienden zijn om erbij te hebben en dat we wel een speciaal plekje bij hem hebben. Bij dat mailtje had ik wel even tranen in mijn ogen, maar van geluk, omdat ik blij ben dat ik hem als goede vriend heb en dat hij het geduld heeft gehad om mij over die verliefdheid een te laten komen. Ik kon steeds weer mijn verdriet bij hem kwijt en hij was er toen ik het zwaar had met m'n werk. Ook het samen begeleiden van het kamp was erg tof en dat had wel te maken met het vertrouwen dat ik in hem heb.

Ik denk dat ik zo maar eens lekker een boekje ga lezen en nog even een klein beetje vakantie houden de laatste dagen.

15th Aug, 2007 @ 20:08

» Patrick

Hoeveel tijd heb je nodig om minstens 4 jaar bij te kletsen?
3 uur is blijkbaar niet genoeg om met Patrick bij te kletsen. Ik ken Patrick al zeker 10 jaar. We waren goede maatjes. Zijn ouders waren voor mij ook een tijd een 2de stel ouders. Als ik iets niet goed met mijn ouders kon bespreken, ging ik naar hun toe. Maar 4 a 5 jaar geleden is daar verandering in gekomen. Tussen Patrick en mij liep het even niet zo heel soepel en zijn ouders verhuizenden, waardoor we het contact verloren.
Patrick had afgelopen week via hyves weer contact met jij gezocht en dat vond ik erg leuk, maar merkte ook nog wel een gereserveerd gevoel (hij was het nooit echt eens geweest met mij relatie met Joost). Maar vandaag hebben we spontaan bij mij thuis afgesproken en ik besefde toen pas hoe veel ik hem gemist had. Voor hij binnen was had ik mijn armen al om hem heen en tilde hij mij op voor een knuffel. Het leek ook daarna ook als af er niet zo veel tijd voorbij is gegaan na de laatste keer. Met als verschil dat we heel veel te vertellen hebben. Ik kijk er naar uit om hem weer te zien, Het is fijn om te weten dat een goede vriend na jaren ook nog een goede vriend kan zijn en dat de klik er nog steeds is.
Nu nog snel het telefoonnummer van zijn ouders nog krijgen, zodat ik die ook weer op kan zoeken. Ik merk dat ik er echt naar uit kijk om ze te zien. Hopelijk krijg ik snel het telefoonnummer van patrick en kan ik misschien dit weekend nog even op bezoek bij ze :-)
11th Aug, 2007 @ 00:29

Eigenlijk moet ik heel hard mijn bedje in duiken. Maar ik ben nog veel te springerig en het is te warm in huis. Ik weet dat ik eigenlijk helemaal op ben en dat mijn reservers aardig aan het opraken zijn. Aan de andere kant zit ik wel redelijk lekker in mijn vel en heb ik een redelijk weerstand, waardoor ik de vermoeidheid wel snel te boven zal komen.

Vandaag ben ik dus thuis gekomen van ruim een week van de bewoonde wereld afgesloten te zijn, of ook wel lekker met de SKJ op kamp. Het was echt een gigantisch leuke week. De avond voor de kinderen er waren had ik het wel even erg moeilijk. Ik zou namelijk samen met Steve een groep van 13 kinderen gaan leiden, maar ik voelde me niet helemaal op mijn gemak bij hem. Dit kwam vooral omdat ik wist dat gister zijn vriendinnetje na 10 maanden uit Ghana terug zou komen. De laatste paar maanden is mij ook duidelijk geworden dat ik ook aan het wachten was tot zij terug zou komen, omdat dan echt pas duidelijk zo worden of hij echt voor haar kan kiezen en ik zeker weet dat hij niet mijn vriendje kan gaan worden. De spanning van het wachten werd mij te veel, niet omdat ik nog een relatie met hem wil, maar omdat we wel maatjes zijn geworden en ik bang was dat er wat in onze omgang gaat veranderen. Na een goed gesprek en even uit te huilen was de spanning weg en konden we samen een leuke week in gaan.
Het was een zware week, maar we hebben zo veel plezier gehad. Het was wel even raar toen vorige week maandag de kinderen er ineens waren met hun ouders, maar al gauw raakte ik gewend aan al die kinderen. Het begin van de week was het weer niet helemaal fantastisch, maar goed genoeg om de spellen door te laten gaan. De 2de dag was heel erg zwaar, Steve had een toneel rol waarbij hij bij elk toneel ('s ochtend, 's middags en 'savonds) op moest en dat dus ook moet voorbereiden. Ik stons er dus aardig alleen voor met 13 kids en onervaren met dit soort kampen. Dit kon ik gelukkig goed terspraken brengen en de 3de dag kreeg ik het dus ook rustiger.
Dag 4 moest ik zelf alle 3de momenten toneelspelen en dat was heel erg gaaf om te doen voor zo veel kinderen. Dag 5 was heel erg vol gepland, dus we moesten met z'n allen door knallen van 's ochtend vroeg tot 's avonds. Maar het kwam allemaal goed. dag 6 was alweer de laatste hele dag en was het afsluiten van het thema en natuurlijk een bonte avond voro de kinderen.

Er waren niet heel erg veel rare dingen met de kinderen aan de hand, maar achteraf besefde ik wel dat ik met die dingen die er waren wel wat te maken had. We haden:
1. Een meisje met een behoorlijk zwaar verleden (met 2 jaar uit huis geplaatst wegens zwaar zieke moeder en een vader die 'ziek in zijn hoofd' is, moeder overleed toen het meisje 4 was). Dit meisje vond niks leuk, was erg moe en wilde naar huis op dag 2. Ik heb haar op sleeptouw genomen en haar elke keer weer weten te motiveren om wat te gaan doen. Eigenlijk was ik de enige van de leidig die het goed met haar kon vinden en waar ze zich ook door liet knuffelen. De moeders ((lesbi's peet stel) belde halverwege het kamp nog op dat ze het meisje op moesten halen voor het maken van een paspoort, we waren als leiding erg bang dat ze niet meer terug zou komen, maar dat wilde ze dus wel. Bij het afscheid nemen van alle kinderen gaf zij mij het aller grootste compliment wat een kind ook maar kon geven: Ze wilde niet meer naar huis en heeft mij 5 minuten lang met armen en benen vast gehouden om te knuffelen.

2. Bij 2 zusjes die in mijn tent sliepen, overleed de opa. Na overleg met de ouders besloten we de meisjes pas op het laatst in te lichten, zodat ze zo lang mogelijk lekker op kamp konden blijven. De avond voor de crematie hebben we het hun verteld en toen een uur laten hun ouders er waren, besloten ze dat ze toch nog een nachtje op kamp wilde blijven en zo werden de vlak voor de crematie op gehaald. De meisjes pakte dit allemaal heel erg goed op.

3. De jongste van het hele kamp was een heel erg actief jochie. Zo actief dat hij ver over zijn vermoeidheid heen ging en tegen het eind van de week zijn poep niet meer op kon houden en het dus in zijn broek deed. Nou is dat op zich niet zo heel erg, maar na 7 binnen 24 uur is het toch wel minder fijn. Vooral omdat hij het zelf niet vertelde en wij als leiding daar zelf achter moesten komen.

Gelukkig had ik niet de slaaptent waar luizen bij aan grtroffen werd.

De laatste dagen was het weer echt heerlijk, lekker droog en warm, het was genieten. Gister was het afscheid van de kinderen. Dat ging vrij makkelijk, hier en daar een knuffel en wat zwaaien. Toen de kinderen weg waren kreeg ik het even heel moeilijk. Ik ben toen even ergens rustig gaan zitten om mijn emotie te kunnen laten gaan en dat lukte ook behoorlijk. Het was gek om een meisje waar je de hele week voor gezorgd heb weer los te moeten laten, vooral als er een goede band is ontstaan. Tegelijker tijd miste ik ineens heel erg de armpjes van Juanito om mij heen, het vertrouwde en lieve van je eigen kind, gaat toch echt boven alles. Na +-10 minuten kwam Steve even naar mij toe en dat was goed, nog even alles laten gaan een een knuffel van een vertrouwd iemand.
Bij de eindevaluatie vloeide er ook nog tranen bij wat andere mensen en werd duidelijk dat iedereen het ontzettend naar zijn/haar zin had gehad en dat de groep echt open en sociaal was.
Na nog even door knallen met opruimen zijn we met een klein groepje naar Centerparks gegaan om lekker te zwemmen (is erg lekker na een week niet echt kunnen douchen). De afsluiten de bbq was erg goed en heb daarna ook heerlijk geslapen.

Vanmiddag moesten we afscheid nemen van het kampterrein en alles overdragen aan de nieuwe groep. dat is wel vreemd, maar het ws ook erg gezellig.
Thuis lekker in bad gelegen met een goed boek (al zorgde Simba er voor dat hij meer aandacht kreeg door op het kastje naast het bad te gaan zitten en kopjes te geven).

Als echt afsluiting van het kamp zijn we met z'n alle uiteten geweest en dat was goed. De hoofdleiding had een persoonlijk bedankje voor alle andere leiding dmv van een kaartje en andersom was dat ook gedaan.
Omdat de zomerfeesten begonnen zijn, besloten we daar ook nog even wat van mee te pakken, wat ook weer gezellig was.

Morgen ga ik Juanito ophalen, dat vind ik ook wel erg fijn. Ik kijk er naar uit om hem weer te knuffelen en om samen leuke dingen te doen. Deze week staat dan ook in het teken van lekker relaxen en aandacht voor elkaar. Ik heb er zin in :)

Maar nu lekker slapen en morgen vooral nog even lekker uitslapen.
16th Jul, 2007 @ 23:16